Lef + schrijven =

Je hele leven ben je gewend te schrijven. Je doet dat gewoon. Je hebt al leren schrijven toen je nog heel klein was en dat stramien heb je je eigen gemaakt. Als je in je latere leven commentaar krijgt, is dat meestal op de inhoud. Of op spel- of taalfouten.

En dan kom ik, met mijn advies het anders te doen.

Of je baas, die zegt dat wat je schrijft echt niet deugt, niet overkomt.

Of jezelf. Omdat je merkt dat wat je schrijft te veel moeite kost en de ander er niets van onthoudt.
Dat is niet leuk. Het is nooit leuk om te merken of te horen dat hoe jij het doet misschien niet de beste manier is om iets te doen.

Alleen al erkennen dat wat jij altijd doet, misschien niet de beste manier is, dat vraagt al lef

Er zijn zat mensen die volharden in het foute doen, omdat ze dat lef niet hebben. Ze blijven zitten waar ze zitten.

Vervolgens. Je gaat ontdekken wat je dan anders moet doen. En dan moet je dat ook nog doen. En blijven doen. Je moet iets doen wat buiten jouw referentiekader ligt, en misschien vindt ook jouw omgeving het maar niets wat je nu toch doet.

Iets doen wat niet ‘normaal’ wordt gevonden, dat vraagt ook lef. Het lef om te zeggen: het is wel anders dan je gewend bent, maar dit komt veel beter over.

En wat zeg je van het lef om zichtbaar te zijn? Als je echt goede teksten schrijft, ziet iedereen waar jij voor staat. Best eng. Want dan krijg je misschien ook negatief commentaar van die mensen die het niet met jou eens zijn.

Genoeg overtuigd?

Lef en schrijven horen bij elkaar

Lef heb je echt nodig als je wilt leren hoe je zo kunt schrijven dat je lezer begrijpt wat je schrijft, het leuk vindt wat je schrijft én wat doet met wat je schrijft.

Blijft over: als je dat lef niet hebt, kun je dan wat doen om het te krijgen? Ik denk het wel. Hieronder wat tips daarvoor, zeker niet uitputtend, maar is een eerste stap.

Hoe krijg je lef?

  1. Realiseer je dat je het nodig hebt. Misschien is dat al voldoende.
  2. Verzamel steuntjes in de rug: voorbeelden van teksten die in jouw ogen afwijkend zijn en waarvan je weet dat ze effect hebben gehad.
  3. Stel je het eindresultaat voor: dat jij een tekst hebt geschreven waar je complimenten over krijgt.
  4. Lees je oude tekst eens voor aan je potentiële lezer en let dan op wanneer hij of zij in slaap valt. Of vraag na afloop wat er is blijven hangen.

Voor mij is zelfs een thema wijden aan lef al eng, want toch wel anders dan mijn andere schrijftips. Misschien denkt iedere lezer nu wel: nou, dit is niks. Die Schrijftips zijn op deze manier waardeloos.

Wat vind jij?

Ik zie graag je reactie graag hieronder op mijn blog.

Vond je dit een waardevol artikel?

Vul dan je naam en e-mailadres in en je ontvangt mijn  gratis e-boek De 5 onmisbare stappen naar een STER-tekst over jouw expertise, waardoor je gelezen wordt. Mét iedere drie weken gratis Schrijftips voor vakexperts.  

E-mail:
Voornaam:
 

4 reacties op “Lef + schrijven =”

  1. Gerard schreef:

    Een figuur of tekening geeft ook al meer aan dan 1000 woorden.

  2. Leonore Noorduyn schreef:

    Dat zeggen ze inderdaad, maar hangt wel van de situatie af. Heel vaak ondersteunen ze elkaar juist en kan de een niet zonder de ander.

    Bij zo’n artikel als dit over lef, kan een foto bijvoorbeeld wel de aandacht triggeren, maar zonder de woorden erbij weet je nog niets.

    heb je iets specifieks in gedachten als het gaat over figuur/tekening en het tonen van lef bij schrijven?

  3. Janny schreef:

    Lef hoor, om het over een heel andere boeg te gooien. Er is inderdaad lef voor nodig om het anders te doen. Ook oefening baat kunst. Heel begrijpelijk en mooi neer gezet.

  4. Leonore Noorduyn schreef:

    Grappig ook, Janny. Nu ik dit teruglees denk ik: hoezo anders? Het voelt nu helemaal niet meer anders dan anders, maar toen ik deze Schrijftip schreef vond ik dat nog wel.

    Zo zie je hoeveel er in een jaar kan veranderen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.